1902

In het jaar 1902 besluiten op een augustusavond de gemeentesecretaris **Pieter Jan Lemmens ** en de koster **Adamus Theodorus Reynders ** een fanfare op te richten. Zij kloppen aan bij de burgemeester, graaf Albert de Theux de Meylandt et de Montjardin, om steun te vragen bij de oprichting van een muziekmaatschappij onder de naam "De Verenigde Vrienden". Graaf de Theux wordt tot erevoorzitter benoemd en geeft direct de broodnodige financiële steun. De ledenwerving verloopt voorspoedig: 29 mannen melden zich aan en nemen de verplichting op zich door maandelijkse betalingen hun instrumenten zelf te bekostigen. De allereerste lessen worden gegeven door koster Reynders in het werkhuis van kuiper Beenaerts. Kort daarop wordt beroep gedaan op de heer Saillart, muziekleraar uit Leopoldsburg. Onder zijn leiding vinden de repetities plaats en zodoende kan de fanfare reeds op paasmaandag van 1903 een muzikale opluistering geven ter gelegenheid van de eremis van E.H. Franken, broer van de pastoor. Tevens trekt vanaf die tijd de fanfare mee op in de twee processies die dan in Heusden nog uitgaan. Op Sint-Janskermis wordt een eerste concert gegeven.

1905

In 1905 wordt herdacht dat België 75 jaar vroeger onafhankelijk was geworden. De fanfare verzorgt tijdens deze feesten een drietal concerten en trekt mee in de stoet te Hasselt. Onder leiding van Alfons Roosen, die de heer Saillart is opgevolgd als dirigent, neemt de fanfare onder meer deel aan muziekfestivals te Beverlo, Heppen en Houthalen. De eerste wereldoorlog dwingt de fanfare tot werkloosheid. De Duitsers eisen namelijk alle koper op, maar de bezetters slagen er niet in ook maar één instrument te vinden. Na de wapenstilstand komen dan ook de instrumenten weer te voorschijn. Meester Leon Boonen wordt enige tijd dirigent. Rond 1920 wordt een nieuw bestuur gekozen met Jan Steenaerts als voorzitter en Maurice Timmermans als secretaris. Als dirigent treedt Louis Melis uit Beringen op. Het aanleren van een groep jonge muzikanten neemt Paul Mertens op zich en weldra telt de fanfare opnieuw 28 spelende leden. Het opluisteren van vaderlandse feesten, processies en andere activiteiten, kan verder gaan. In die periode van de twintiger jaren is de fanfare niet alleen muzikaal actief, maar is zij ook bedrijvig met het inrichten van jaarlijkse toneelvoorstellingen.

1944

Tijdens de Tweede Wereldoorlog moeten de instrumenten weer verdwijnen en vallen alle activiteiten stil. Maar na de bevrijding in september 1944 herrijst de muziekvereniging onder leiding van Albert Beckers - al voor de oorlog secretaris van de fanfare geworden - en de onderwijzers Theo Peeters en Henri Meerten. Instrumenten worden ingezameld en gerepareerd. Jos Lemmens, zoon van stichter Pieter Jan Lemmens, neemt het voorzitterschap op zich. Dirigent is Alfons Deferme, die enkele jaren voor de oorlog Louis Melis is opgevolgd. Een heuglijke dag voor de fanfare De Verenigde Vrienden is 19 februari 1952, omdat zij voortaan de titel "Koninklijke Maatschappij" mag voeren. Ander positief nieuws uit die jaren is dat in 1954 wordt deelgenomen aan het Wereld Muziek Concours in Kerkrade (Nederland), waar een tweede prijs wordt behaald. Een donkere dag in de geschiedenis van de fanfare is het concert te Houthalen in de zomer van 1956, als dirigent Alfons Deferme na het concert schielijk overlijdt. Zijn opvolger wordt Henri Corthouts, muziekleraar uit Koersel.

Jaren 50 - Begin Jaren 70

In die vijftiger jaren wordt de fanfare ook uitgerust met een uniform. Tussen 1965 en 1970 maakt de fanfare een moeilijke tijd door, vooral door allerhande lokaalperikelen, waardoor soms in zeer onaangename omstandigheden moet gerepeteerd worden In 1969 wordt er een nieuwe bestuursploeg samengesteld. Georges Frederix neemt de taak van penningmeester op zich en André Claes wordt secretaris. Men zoekt en vindt ook enkele niet-musicerende medewerkers om de moeilijkheden beter aan te kunnen. Daaronder Jef Frederix, die waarnemend voorzitter wordt. Op 10 juni 1970 wordt de feitelijke vereniging die de fanfare al die jaren geweest is, omgevormd tot een vereniging zonder winstoogmerk.

Jaren 70

Om in leven te blijven heeft de fanfare sinds haar stichting steeds zichzelf moeten bedruipen. Een kleine jaarlijkse subsidie van de gemeente is nauwelijks voldoende om wat nieuwe muziekstukken te kopen. Voor de rest moeten door allerlei activiteiten (bals, zomerfeesten, carnavalstoeten, ophalen van erelidgelden, enzovoorts) de nodige fondsen bijeengezocht worden. In de jaren 70 wordt een nieuwe bron van inkomsten aangeboord die zeer succesrijk is: het ophalen van oud papier. Gedurende jaren wordt door muzikanten en bestuur een bijna ongelooflijke energie en uithoudingsvermogen aan de dag gelegd om het soms zeer zware karwei van papier ophalen en papier sorteren tot een goed einde te brengen. Het is pas door het instorten van de prijs voor oud papier dat aan de zeswekelijkse omhalingen een einde wordt gesteld, al blijft de fanfare tot op de dag van vandaag nog sporadisch actief op dit terrein.

1977

1977 is een jubileumjaar: met grote luister wordt het 75-jarig bestaan van de fanfare gevierd. Tijdens die viering wordt Jozef Lemmens, die om gezondheidsredenen de voorzitterstaak definitief overlaat aan Jef Frederix, tot erevoorzitter benoemd. Het begin van de jaren tachtig wordt voor de muzikanten van De Verenigde Vrienden niet zozeer gekenmerkt door muzikale hoogtepunten - al blijven de jaarlijkse herfst- of winterconcerten door het publiek zeer gewaardeerd - maar door harde fysische arbeid: de bouw van een eigen muziekzaal moet eindelijk definitief een einde maken aan alle ellende rond een fatsoenlijk repetitielokaal die de fanfare sinds haar ontstaan gekend heeft. Op 23 september 1983 neemt de vereniging haar intrek in de nieuwe zaal, die op 15 oktober door pastoor-deken Piet Moesen wordt ingezegend. Ander niet-muzikaal feit uit die tijd is de uitgave, van 1978 tot 1981, van een eigen tweemaandelijks tijdschrift "Tussen Bugel en Trom". Ook in 1984-1985 verschijnen nog vier nummers.

1995

Na een korte periode onder leiding van Anny Mombers wordt Paul Lambrichts in 1995 de nieuwe voorzitter. Na gedurende 39 jaar het wel en wee van de Heusdense fanfare meebeleefd te hebben neemt dirigent Henri Corthouts in 1995 afscheid van zijn Verenigde Vrienden. Op 15 april wordt hij voor zijn jarenlange inzet gehuldigd door gemeentebestuur, Fedekam en natuurlijk ook door zijn vrienden muzikanten, die hem bedenken met een vergulde dirigeerstok. Met Jos Simons als dirigent vangt de fanfare de laatste jaren van de twintigste eeuw aan. Hij brengt een nieuwe dynamiek in de vereniging, met veel aandacht voor de jongeren en de opleiding van nieuwe muzikanten. Het accent verschuift hoe langer hoe meer naar de zaalconcerten, terwijl straatoptredens aan belang moeten inboeten. Eind 2000 geeft Jos Simons tamelijk onverwacht zijn ontslag als dirigent. Zijn opvolger Guido Dreessen leidt de fanfare tijdens het jubileumjaar 2002, als met een uitgebreide waaier aan concerten en andere activiteiten het 100-jarig bestaan van de muziekvereniging gevierd wordt. Bij die gelegenheid wordt ook de benaming "fanfare" definitief opgegeven. Als Koninklijke Harmonie De Verenigde Vrienden beantwoordt de nieuwe naam beter aan de werkelijke samenstelling van het korps, waarin de houten blaasinstrumenten een steeds prominenter plaats zijn gaan innemen. In 2004 wordt de muzikale leiding van de harmonie overgenomen door dirigent Jean-Paul Hermans. Gewijzigde bezigheden nopen hem midden 2006 deze functie op te geven. Op 31 juli 2006 treedt Johan Martens aan als nieuwe dirigent.

2002

In 2002 start de harmonie ook met het inrichten van een jaarlijks muziekkamp. Meestal gaat deze vierdaagse door in onze eigen muziekzaal, maar in de loop der jaren werd toch ook al enkele keren “op verplaatsing” gespeeld. Zo ging het kamp in 2002 door in Hoepertingen, in 2006 in Dilsen-Lanklaar, in 2008 in Lommel en in 2012 werd het een zeekamp in Bredene. De bedoeling van de muziekkampen is het aantrekken van jonge muzikanten. Het kamp is dan ook in de eerste plaats gericht op de jeugd, niet alleen van onze eigen harmonie, maar ook op die van andere muziekmaatschappijen. Het betekent natuurlijk niet dat oudere muzikanten niet welkom zouden zijn, integendeel! Gedurende vier volle dagen wordt een volledig nieuw repertoire ingestudeerd, opgebouwd rond een bepaald kampthema. Op het slotconcert wordt dit dan gepresenteerd aan familie, vrienden en gasten. Omdat de muzikale boog niet altijd gespannen kan staan, worden de repetities afgewisseld met een hele waaier ontspannende activiteiten en uitstappen.

2007

In 2007 wordt Peter Claes de nieuwe voorzitter in opvolging van Paul Lambrichts. Om persoonlijke redenen geeft Johan Martens in 2014 zijn ontslag als dirigent. Hij wordt opgevolgd door Wim Lauryssen, trombonist bij de Koninklijke Muziekkapel van de Belgische Luchtmacht. Onder zijn leiding wordt opnieuw gestart met een eigen opleiding van jonge muzikanten. Te drukke beroepsbezigheden dwingen Wim ertoe in 2017 het dirigeerstokje door te geven aan Kevin Absillis, die sindsdien de harmonie muzikaal leidt. Ook Kevin is zeer begaan met de opleiding van jongeren, die de toekomst van de harmonie moeten waarborgen. Al onmiddellijk na zijn aantreden gaat hij verder met het begeleiden van jonge muzikanten bij hun eerste stapjes in de blaasmuziek. Op die manier worden eind 2019 acht jongeren klaargestoomd voor hun opname in de grote harmonie.

2013 - NU

Sinds 2013 vormen een 12-tal muzikanten van de harmonie ook het “huisorkest” van de Heusdense reuzen : Leyn Wecks, de putheks, en Lambert Hoelen, de kluizenaar van Bolderberg. Tijdens reuzenop tochten in binnen- en buitenland zorgen ze voor de nodige muzikale ambiance. Sinds 2018 geven ze zichzelf de ludieke naam “Zootje Ongeregeld”.